Uurtarief elektricien berekenen: wat je echt moet vragen in 2026
Je uurtarief bepalen door naar de concurrent te kijken is een gok. Zo reken je je kostprijs, declarabele uren en marge een keer goed uit.
Uurtarief elektricien berekenen: wat je echt moet vragen in 2026
Je hebt net een klus afgerond. Twee dagen werk, keurig opgeleverd, klant tevreden. En dan doe je op zondagavond je administratie en blijft er minder over dan je dacht. Niet omdat je te weinig werkte, maar omdat je tarief nooit is meegerekend met de uren die je niet declareert.
Bijna elke elektricien die ik spreek, heeft zijn uurtarief ooit vastgesteld door naar de concurrent te kijken en er tien euro onder te gaan zitten. Dat is geen tarief, dat is een gok. Hieronder staat hoe je het een keer goed uitrekent.
Eerst het belangrijkste getal: hoeveel uur kun je echt factureren?
Een werkjaar heeft ongeveer 2.000 uur. Daarvan gaat een groot deel niet naar klussen die je factureert. Reken eerlijk:
- Verlof en feestdagen: 25 tot 30 dagen.
- Ziekte: gemiddeld 8 dagen per jaar, ook als je nooit ziek bent.
- Offertes, administratie, bellen, materiaal halen: 15 tot 25 procent van je week.
- Reistijd tussen klussen: tel je die niet door aan de klant? Dan betaal je die zelf.
Een eenpitter die 40 uur per week werkt, komt realistisch uit op 1.100 tot 1.300 declarabele uren per jaar. Geen 2.000. Dat verschil is waarom tarieven te laag zijn.
Stap 1: wat kost je bedrijf per jaar?
Schrijf alles op wat je betaalt, ook de kleine posten.
Vaste kosten: verzekeringen, boekhouder, software, telefoon, website, gereedschap, opleidingen, certificeringen, lidmaatschappen.
Persoonlijke kosten: je eigen inkomen. Bepaal wat je per maand nodig hebt en tel daar pensioen en belasting bij op. Jezelf een hongerloon uitkeren en dat winst noemen, is geen onderneming maar een dure hobby.
Materiaal en wagen: brandstof, onderhoud, afschrijving, keuring. Reken een reëel bedrag per jaar, niet per klus.
Tel die drie op. Stel dat je op 62.000 euro per jaar uitkomt, inclusief je eigen inkomen.
Stap 2: deel door je declarabele uren
62.000 gedeeld door 1.200 declarabele uren is 51,67 euro per uur. Dat is je kostprijs per uur, niet je tarief. Tot hier heb je nog niets verdiend aan groei, buffer of investeringen.
Stap 3: tel je marge erbij
Je hebt een buffer nodig voor een stille maand, een kapotte wagen, een klant die niet betaalt. En je wilt kunnen investeren. Reken 20 tot 30 procent bovenop je kostprijs.
51,67 euro plus 25 procent is ongeveer 65 euro per uur. Dat is je richtprijs voor gewoon werk.
Stap 4: kijk naar het werk, niet alleen naar de klok
65 euro per uur geldt voor standaardwerk. Voor spoed, avondwerk of een installatie die niet conform is, vraag je meer. Leg dat vast in je voorwaarden, zodat het geen discussie wordt aan de deur.
Reken je voorrijkosten apart? Houd die dan gescheiden van je uurtarief. Klanten accepteren een duidelijke post sneller dan een tarief dat mysterieus hoger is dan vorige keer.
Stap 5: controleer of je tarief in de praktijk klopt
Een tarief is pas goed als je offertes ook echt opleveren. Drie signalen dat je te laag zit:
- Je wint bijna alles. Als negen van de tien prijsvragen doorgaan, vraag je te weinig. Bij een gezond bedrijf gaat een deel van de offertes niet door.
- Je werkt veel en houdt weinig over. Dat is geen omzetprobleem, dat is een tariefprobleem.
- Je durft niet te vragen wat je nodig hebt. Dan betaal je je klant uit eigen zak.
Verlies je bijna alles op prijs? Dan zit je boven de markt, of je offerte legt de waarde niet uit.
De fout die bijna iedereen maakt
Je rekent je tarief uit met de uren die je denkt te maken, niet met de uren die je echt maakt. Bij een renovatie die uitloopt of een klant die drie keer van plan verandert: op papier klopt de som, in de praktijk loop je uren mis.
Daarom is opschrijven wat je doet geen administratie voor de boekhouder, maar het enige waarmee je je tarief kunt bijsturen. Vergelijk per project wat je offerteerde met wat je echt nodig had, en je ziet binnen drie maanden welke klussen geld kosten.
In België en Nederland: een tarief, twee gewoontes
In Nederland is uurtarief plus materiaal de norm. In België werken veel elektriciens met een vaste prijs per post of per woning. Beide zijn prima, zolang je bij een vaste prijs intern wel de uren invult. Anders weet je nooit of die prijs nog rendabel is na een prijsstijging van materiaal.
Voor een vaste prijs geldt dezelfde regel: kostprijs per uur maal geschatte uren, plus materiaal, plus risico. Bij oudere woningen en werk dat je nog niet hebt gezien, is 10 tot 15 procent marge op de uren geen luxe.
Zo doe je het in een half uur
Pak je jaarcijfers erbij en vul in: totale kosten, declarabele uren, kostprijs per uur, marge, eindtarief. Een keer per jaar herhaal je dat. Klaar.
Wat je daarna nodig hebt, is zicht op je uren per klus, want daar zit je echte marge. In KlusFlow registreer je uren direct bij het project en zie je per offerte wat je hebt geoffreerd tegenover wat je hebt gewerkt. Zo zie je binnen een paar weken of je tarief klopt, zonder dat je in spreadsheets hoeft te duiken. Probeer het 15 dagen gratis op klusflow.com en reken je eigen tarief een keer goed uit.
